Opisy tras
Pięć znanych asfaltowych przejazdów
Każdy z poniższych przejazdów ma odrębną logikę inżynieryjną, sezonowe okno dostępności i przejście z doliny do doliny.
Passo dello Stelvio (Stilfser Joch)
2,757 m · Włochy
ŁączyPrad am Stilfserjoch ↔ Bormio
Typowy sezonKoniec maja – początek listopada
Cecha charakterystyczna48 ponumerowanych serpentyn po stronie północnej
Średnie nachylenie7.4% (północ) / 7.1% (południe)
Wykuta w poprzek masywu Ortler, między Tyrolem Południowym a Lombardią, Stelvio pokazuje, jak bardzo dwie strony jednego grzbietu mogą się różnić. Wjeżdżając z Prad, SS38 wspina się przez zacienione lasy modrzewiowe, mijając Trafoi, by wyjść na amfiteatr murowanych serpentyn, które piętrzą się tuż pod lodowcem Ortler. Ciasne wewnętrzne zakręty wymagają pierwszego biegu i starannego doboru linii podczas mijania zjeżdżających autokarów. Po stronie Bormio droga przechodzi przez tunele wykute w skale i otwarte tarasy lodowcowe, dzięki czemu wczesny poranny podjazd od północy i zjazd w kierunku Lombardii w środku dnia to zrównoważony sposób poznania obu stoków bez południowych korków.
Col du Galibier
2,642 m · Francja
ŁączyValloire (Savoie) ↔ Col du Lautaret (Hautes-Alpes)
Typowy sezonPoczątek czerwca – koniec października
Cecha charakterystycznaNieosłonięte siodło szczytowe nad tunelem
DojazdPrzez Col du Télégraphe lub Lautaret
Łącząc północną dolinę Maurienne z słoneczniejszym południowym Dauphiné, Galibier wyznacza wyraźną granicę klimatyczną. Chmury nadciągające z północy często zalegają wzdłuż grzbietu szczytowego, podczas gdy po stronie Briançon panuje suche, śródziemnomorskie światło. Pojazdy o masie powyżej 3.5 tony nie mogą jechać wąską górną drogą; samochody osobowe i rowerzyści mogą wybrać grzbietową drogę zamiast 2,556-metrowego tunelu, zyskując widoki na masyw Meije. Ponieważ ostatnie trzy kilometry wznoszą się nad odsłoniętymi piargami powyżej 2,400 metrów, nagłe podmuchy wiatru i letnie przelotne gradobicia wymagają warstwowego ubioru, nawet gdy miasteczka w dolinach mają 28 °C.
Grossglockner High Alpine Road (Hochtor)
2,504 m · Austria
ŁączyBruck an der Großglocknerstraße ↔ Heiligenblut
Typowy okresPoczątek maja – początek listopada
Najważniejsza cechaSpecjalnie zaprojektowana droga widokowa i odgałęzienie do Edelweißspitze
Status opłatySezonowa opłata dzienna (GROHAG)
W przeciwieństwie do dawnych szlaków handlowych, poszerzanych przez stulecia, droga na Grossglockner od początku zaplanowano jako zrównoważone alpejskie przejście przez Park Narodowy Hohe Tauern. Jej 48 kilometrów obejmuje dobrze wyprofilowane zakręty, przestronne zatoczki oraz tablice objaśniające geologię, które opisują przejście od wilgotnego wapiennego pasa Salzburga do krystalicznych łupków Karyntii. Podróżni wyruszający o świcie od myta w Ferleiten często obserwują świstaki pasące się przy poboczach, zanim nadjadą autokary wycieczkowe, i mogą zatrzymać się przy brukowanym, 2,571-metrowym odgałęzieniu do Edelweißspitze, nie spiesząc się w zjeździe w stronę Heiligenblut.
Przełęcz Furka i pętla Susten
2,429 m · Szwajcaria
ŁączyRealp (Uri) ↔ Gletsch (Valais)
Typowy sezonPoczątek czerwca – koniec października
Najważniejsza cechaOdcinki bez barier na górnych półkach i źródło Rodanu
Alternatywa kolejowaPrzez cały rok przewóz samochodów pociągiem tunelem bazowym Furka
Podjeżdżając na zachód z doliny Ursern, droga Furka zwęża się wzdłuż odsłoniętych, trawiastych tarasów, gdzie zamiast barier ochronnych stoją niskie kamienne słupki. Na zachodnim zakręcie w pobliżu historycznego zakrętu Belvédère cofający się lodowiec Rodanu pozostawia surowe wały moreny, które wyznaczają zjazd do Gletsch i dalej w stronę przełęczy Grimsel. Ponieważ szwajcarski PostBus obsługuje regularne linie przez Furkę, Grimsel i Susten, podróżni powinni nasłuchiwać na ślepych zakrętach trójtonowego sygnału rogu pocztowego i szybko zatrzymać się w najbliższej mijance, gdy zbliża się żółty autokar.
Transfăgărășan (DN7C)
2,042 m · Rumunia
ŁączyCârțișoara (Transylwania) ↔ Curtea de Argeș (Wołoszczyzna)
Typowy okresKoniec czerwca – koniec października
Najważniejsza cechaTunel na szczycie na wysokości 884 m i polodowcowe jezioro
UwagaDuży ruch w letnie weekendy; nocne zamknięcia
Droga przecina pasmo Făgăraș w Karpatach Południowych. DN7C łączy dramatyczne północne serpentyny z widokiem na wodospad Bâlea z długim, zalesionym odcinkiem na południe, mijającym zaporę Vidraru. Ponieważ gęsta mgła regularnie osiada w cyrku Bâlea, a w weekendy szybko tworzą się korki wokół jeziora pod przełęczą, przejazdy w dni robocze rozpoczynające się przed 08:30 zapewniają znacznie spokojniejszy przejazd i stabilniejszą widoczność.